sunnudagur, ágúst 31, 2003
Jaeja i dag er frjals dagur og eg aetla ad eyda honum a tolti herna i Parnu, a morgun verdur svo farid til Tallinn og um kvoldid verdur lokaparty, vei vei vei. Sidan a thridjudag mun eg halda til Sverige igjen thar sem eg hyggst eyda amk tveimur dogum eda svo.
Humm, erum buin ad fara i snilldar skogarferd, thar sem atti ad gera heidarlega tilraun til thess ad myrda okkur en ekki gekk, of seigt i okkur Austfirdingum. Daginn eftir vorum vid latinn tralla nidur einhverja a i kano, til thess ad gera ferdina spennandi fyrir turista var buid ad hoggva fullt af trjam sem ad lagu yfir arfarveginn svo ad a fimm metra fresti thurfti madur ad kasta ser flotum i batinn til ad verda ekki hofdinu styttri. Utsendari Brunamalastofnunnar i ferdinni helt thvi fram i samtali vid eiginkonuna sidar um daginn ad hann hefdi verid latinn roa 24 km leid med kanoinn fullannaf brunaslongum...en ferdin var semsagt um 20 km og adeins stoppad einu sinni a leidinni til ad fa ser adeins i gogginn. Enn syndu austfirdingar hvad i theim byr og foru ferdina a thremur klukkustundum i stadinn fyrir fjorum eins og venjulegur ferdatimi er...
jaja nu er eg stodd i Eistlandi, nanar tiltekid Parnu sem er litil borg ut vid sjo, um 50. thus manns sem bua her. Var ad koma fra thvi ad slafra i mig hinum ogedslegustu fronsku kartoflum sem eg hef i mig latid um aevina. Er nebbnilega komin med soltid leid a thvi ad borda kartoflur med dilli, sem virdist vera thjodarrettur theirra Eistlendinga. Ferdin er sko buin ad vera aldeilis hreint fin, vid erum buin ad fara naestum hring i kring um thetta blessada land og forum meira ad segja ad Russnesku landamaerunum. Eins og Islendingum einum er lagid trodumst vid fram hja merki sem a stod STOP (var meira ad segja med skotgotum), og tokum thar myndir eins og vid fengjum borgad fyrir. Sidan snerum vid aftur ad bilunum thar sem thrir ungir peyjar standa med byssurnar sinar haldvandraedalegir og bida eftir okkur og skyndilega birtist graenn jeppi a fuld fart. Hann naudhemlar smekklega vid hlidina a okkur og ut stekkur madur, bilstjori jeppans sem helt greinilega ad hann vaeri i afar mikilvaegu missjoni reykspoladi af stad og ad girdingunni. Thetta fanns okkur allt saman afar fyndid, serstaklega thegar ad Max eistneski leidsogumadurinn okkar thurfti ad labba med ollu thessu abudarmikla folki ad girdingunni til ad syna nakvaemlega thad sem vid hofdum tekid okkur fyrir hendur. Thetta endadi tho vel og gaurinn var ekki skotinn i bakid eins og eg hafdi verid buin ad spa. En svona komumst vid alltent ad thvi ad thad eru skynjarar vid landamaerin. Heppilegt ad vid skyldum ekki vera hinu megin thar sem Russarnir eru svo smekklegir ad hafa vardhunda.
laugardagur, ágúst 23, 2003
SÃðasta kveldið...
Það er ekki laust við að maður fyllist angurværð svona sÃðasta kveldið heima á Fróni...ég mun nú leggja af stað à litla reisu sem vonandi endist mér allt árið og mun birta litlar frásagnir á þessarri sÃðu...stefnan à fyrramálið (eta: 0730, algjörlega ókristilegur tÃmi) tekin á Kóngsins Köben, þaðan verður farið að hitta Knogen à Sverige, svo til Eistlands, aftur til Sverige og Köben og svo að lokum 17. september, verður lagt à reisuna til Ã�talÃu...auf wiedersehen
